Chuć wiktorii

Epoka wiktoriańska przypadająca na lata 1837-1901 odznaczyła się w dziejach Wielkiej Brytanii jako okres pruderii i surowości, ale też rozpusty

Wiktorianizm to okres w dziejach Wielkiej Brytanii pod panowaniem królowej Wiktorii Hanowerskiej. Choć symbolem wiktoriańskiej surowości obyczajów stała się sama królowa Wiktoria, przed ukończeniem 40 lat życia odznaczała się ona bujnym temperamentem odziedziczonym po przodkach z dynastii hanowerskiej. Jednaże po śmierci swojego męża w 1861 roku owdowiała Wiktoria popadła w melancholię i narzuciła sobie ścisły celibat. Za jej milczącym pozwoleniem wprowadzono wtedy w Wielkiej Brytanii surową cenzurę obyczajową.

Klasa średnia identyfikująca się z królową przejęła jej poglądy, choć towarzyszyło temu poczucie winy związane z nieuniknionymi rozdźwiękami między ideałem a rzeczywistością. Poczucie winy doprowadziło do hipokryzji wśród brytyjczyków. Klasa średnia zachowywała się tak, by przypodobać się królowej oficjalnie, lecz
w zaciszach domowych bardzo swobodnie podchodzono do spraw łóżkowych.

Podobnie stało się arystokracji, dla której wzorcem stał się rozpustny następca tronu Edward.To za czasów królowej Wiktorii wprowadzono metodę kontroli urodzeń (czyli liczne aborcje), choć szczerze tego nie aprobowała. Z dokumentów wynika, że klasa średnia, która podzielała konserwatywne pogląday królowej również dokonywała aborcji w ukryciu. Moralność witktoriańska była jedynie pozorem.

Londyn w tamtym czasie posiadał najwięcej prostytutek w całych swoich dziejach (nawet 80 tysięcy dziewcząt). Istniały eksluzywne kurtyzany, utrzymanki bogaczy i arystokratów, które żyły w luksusie na marginesie wyższych sfer i pełniły rolę nieoficjalnych dyktatorek mody. Prostytuaowały się również nieletnie dziewczyny z ubogich rodzin. AP

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *