Postaw na swoim!

Choroba, która spędza sen z powiek coraz większej liczbie osób, nie zawsze musi oznaczać koniec świata, a tym bardziej nie koniec seksu.

Impotencja to zaburzenie seksualne polegające na fizjologicznej lub psychicznej niezdolności do odbycia pełnego stosunku. Objawia się słabnącą erekcją podczas zbliżenia, niepełnym wzwodem lub jego brakiem. Symptomami są również zaburzenia wytrysku lub obie te dysfunkcje łącznie.

Z najnowszych badań wynika, że impotencja jest najczęstszą ze wszystkich schorzeń seksualnych u mężczyzn i choruje na nią ponad 125 mln osób na całym świecie.  W Polsce na tę przypadłość cierpi około 10 proc. mężczyzn, co daje prawie 2 mln chorych.

1. Źródło problemu
Lekarze twierdzą, że udane życie seksualne jest wyznacznikiem ogólnego stanu zdrowia pacjenta. Erekcja i ejakulacja są wynikiem wzajemnego odziaływania na siebie układu naczyniowego, nerwowego, hormonalnego i psychicznego. Jeżeli w którejś z faz procesu wystąpi niepowodzenie, może przełożyć się to na problem w osiągnięciu zaspokojenia seksualnego.

Choroby psychiczne, uzależnienia od alkoholu i narkotyków, depresje (i przyjmowane antydepresanty), nerwice oraz inne czynniki, takie jak niechęć do partnerki, urazy z dzieciństwa, pracoholizm, chroniczny stres, lęki, kompleksy, rygoryzm religijny i zbyt ambicjonalne podejście do własnej męskości stanowią aż 36 proc. wszystkich przyczyn impotencji.

Schorzenia układu sercowo-naczyniowego: miażdżyca, cukrzyca, nadciśnienie, niewydolność nerek, zakrzepica mogą być kolejną przyczyną dysfunkcji seksualnej. Jeśli w miednicy i obszarze genitalnym dochodzi do zatykania się żył lub braku odpowiedniego ciśnienia, krew nie dopływa do prącia, nie powiększa członka i nie usztywnia go do takiego stopnia, by możliwe było odbycie stosunku. Impotencja neurogenna (10 proc. przypadków) jest spowodowana urazami i chorobami kręgosłupa, a także np. stwardnieniem rozsianym i neuropatią cukrzycową.

Układ nerwowy nie przekazuje sygnałów do mózgu, co uniemożliwia odpowiednie ukrwienie penisa, a nawet wyczuwanie ruchów frykcyjnych. 5 proc. zaburzeń stanowią problemy hormonalne. Niedoczynność tarczycy, schorzenia nadnerczy i przysadki mózgowej, hiperprolaktynemia, czyli dolegliwość objawiająca się m.in. spadkiem poziomu testosteronu, nie wspominając o andropauzie, czyli obniżeniu produkcji męskiego hormonu wraz z wiekiem, to tylko szczyt góry lodowej.

2.BEZ PANIKI
Dopóki problem z wytryskiem bądź wzwodem występuje raz na jakiś czas, nie ma się czym martwić – jest to łatwa do wyleczenia impotencja cykliczna. Powodem tej przypadłości może być chwilowe złożenie się kilku czynników psychicznych (po prostu gorszy dzień), stan po spożyciu alkoholu bądź przyzwyczajenie organizmu do odbywania stosunku w poszczególnych dniach miesiąca.

Dzieje się tak, gdy np. para w celu zabezpieczenia kocha się tylko w wybranych dniach cyklu. Warto wspomnieć też o impotencji z przeciążenia wynikającego z nadmiernej aktywności seksualnej, która oceniana jest jako chwilowa. Jednak jeśli problemy z potencją pojawiają się coraz częściej, to sygnał, aby skonsultować się
z lekarzem. Tylko z jakim?

3. Skąd wiadomo
Gdy wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy, warto pójść do lekarza pierwszego kontaktu, który po szczegółowym wywiadzie dotyczącym początku i czasu trwania zaburzeń, występowania erekcji porannych, reakcji na pobudzenie seksualne oraz masturbację, stylu życia, relacji z partnerką, pragnieniami w życiu seksualnym, ejakulacji i przeżywania orgazmu, oceni, jaki powód stanowi dysfunkcja.

Jeśli internista podejrzewa, że problem związany jest ze sferą psychologiczną, powinien odesłać pacjenta do seksuologa lub psychologa, którzy po badaniu seksuologicznym dobiorą psychoterapię i/lub leczenie farmakologiczne. Jeśli impotencja nie ma podłoża psychicznego, pacjent w celu dalszej diagnostyki kierowany jest do urologa.

Zazwyczaj zleca on badania laboratoryjne, które obejmują: test pod kątem cukrzycy, poziom stężenia cholesterolu we krwi, wskaźniki testosteronu we krwi i w moczu, hormonu tarczycy, prolaktyny, hormonu LH. Analiza obejmuje także ocenę wielkości jąder, prawidłowość budowy prącia i moszny. Stosuje się również urządzenie Rigiscan, które ocenia twardość i sztywność członka podczas wzwodu, mierząc ciśnienie i objętość penisa.

Badanie wykonywane jest podczas snu, dwie noce z rzędu. Gdy wykaże, że członek miał co najmniej jeden epizod sztywności większy niż 60 proc. możliwości przez ok. 10 minut, to oznacza, że funkcjonuje on normalnie. Kondycję żył prącia ukazuje ultrasonografia dopplerowska. Urolog stwierdza również, dlaczego występują trudności z ejakulacją.

4. Medycyna lekiem na całe zło
Mówisz „impotencja”, myślisz „viagra”? Nie zawsze. Od przyczyn dysfunkcji zależy, jaka terapia okaże się najlepsza. W przypadku, gdy impotencja ma podłoże psychiczne, stosuje się psychoterapię indywidualną, jeśli źródłem są zahamowania spowodowane traumatycznymi przeżyciami, negatywnymi wpływami środowiska. Terapię partnerską stosuje się w impotencji wywołanej złymi relacjami w związku.

Wraz z partnerką można schorzenie leczyć poprzez ćwiczenia praktyczne. W takiej sytuacji zaleca się m.in. trening masturbacyjny, a także stosunek, podczas którego mężczyzna pomagając sobie rękoma wprowadza członka w stanie „pół-wzwodu”. Często dzięki przełamaniu strachu „bycia w pochwie” i dodatkowej metodzie ściskania waginy przez parnerkę następuje pełna erekcja.

Zaleca się, by każdy stosunek był poprzedzony relaksacją polegającą na masażu całego ciała, gorącej kąpieli lub słuchaniu ulubionej muzyki. W innych przypadkach impotencji niż psychiczna, w zależności od etapu rozwoju schorzenia stosuje się różne sposoby leczenia. Pierwsza faza to kuracja farmakologiczna. Pacjenci z zaburzeniami produkcji testosteronu leczeni są terapią hormonalną.

Nieinwazyjna metoda doustna obejmuje leki przepisywane na receptę, jest to zwykle viagra lub apomorfina. Niestety, istnieją przeciwwskazania u pacjentów z problemami kardiologicznymi. Dlatego kwalifikuje się ich do fazy II terapii, czyli iniekcji lekarstwa do członka. Chory pouczony przez lekarza sam wstrzykuje sobie prostalandynę do ciał jamistych prącia, która zwykle po 5-15 minutach powoduje wzwód.

Gdy ta metoda nie skutkuje, z pomocą przychodzą lekarze chirurdzy, którzy stosują przeszczep naczyń krwionośnych lub podwiązanie żył penisa. Jednak w przypadku trwałej, nieuleczalnej impotencji stosuje się protezowanie członka i wszczepianie pomp próżniowych tłoczących płyn do prącia w celu spowodowania erekcji.

5. Zanim będzie za późno
Impotencji można zapobiec. Stosowanie zdrowej diety, ograniczenie alkoholu i narkotyków, rzucenie palenia, uprawianie sportów (lecz nie wszystkich, uwaga na siodełko rowerowe, które uciska jądra), relaks – to czynniki zapobiegające zaburzeniom seksualnym. Wiemy – nuda. Ale niestety to prawda. Używki, nieprawidłowe odżywianie i nadwaga, cholesterol, nadciśnienie, cukrzyca i stres robią spustoszenie nie tylko w organizmie, ale przede wszystkim w naszym przyrodzeniu.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *