Pierwszy raz u seksuologa

Problemy seksualne rzutują na całe nasze życie – kondycję fizyczną, psychiczną, związek… dlatego warto się przełamać i zasięgnąć porady u specjalisty.

Piszecie do nas wiele listów z pytaniami dotyczącymi sfery seksualnej, niestety nie na wszystkie jesteśmy w stanie odpowiedzieć listownie, a wiele podjętych przez was problemów wymaga szerszej diagnostyki i wizyty u seksuologa. Dlatego wraz ze specjalistą psychologiem-seksuologiem Weroniką Zarębą z Ośrodka Psychoterapii i Rozwoju Osobistego PROMENTE we Wrocławiu przygotowaliśmy dla was poradnik, jak w 8 krokach znaleźć dobrego specjalistę, ile to kosztuje i jak pokonać wstyd przed pierwszą wizytą.

 

1. Kiedy nie iść do seksuologa?
Nie z każdym problemem związanym ze zdrowiem seksualnym należy od razu iść do seksuologa. Gdy twoja dolegliwość ma podłoże fizjologiczne, np: odczuwasz ból lub obrzęk jąder, uczucie parcia na pęcherz, ból po urazie w okolicach podbrzusza, pieczenie lub swędzenie cewki moczowej itp., powinieneś udać się do urologa. Gdy zauważysz m.in. zmiany w wyglądzie prącia (zaczerwienienia, obrzęki) lub wysypkę, zasięgnij porady dermatologa lub wenerologa. Jeśli przejawiasz zachowania agresywne, nie tylko podczas seksu, ale i na co dzień lub byłeś w dzieciństwie wykorzystywany seksualnie – psycholog i psychiatra również mogą ci pomóc. Kobiety, które odczuwają ból podczas stosunku, mają zaburzenia hormonalne, stany zapalne pochwy lub chcą zasięgnąć porady dotyczącej antykoncepcji, w pierwszej kolejności powinny zgłosić się do ginekologa.

2.Kiedy do specjalisty od seksu?
– Moi pacjenci to bardzo zróżnicowana grupa – mówi doktor Weronika Zaręba, psycholog-seksuolog. – Trafiają do mnie często mężczyźni z zaburzeniem wzwodu, nałogową masturbacją, z problemem przedwczesnego wytrysku lub z nietypowymi preferencjami seksualnymi. Kobiety przychodzą do mnie zazwyczaj z problemami dotyczącymi braku lub zbyt dużego pożądania, problemami ze szczytowaniem, doznające bólu podczas stosunku z powodu blokady psychicznej (dyspareunia). Na konsultacje zgłaszają się również pary, które chcą poprawić swoje życie seksualne i jeżeli istnieje taka potrzeba, rozpoczynają terapię. Gabinety seksuologiczne odwiedzają także osoby mające problemy z określeniem swojej orientacji seksualnej.

3.Do którego seksuologa?
Tytułem zawodowym seksuolog posługują się obecnie dwie grupy zawodowe: psychologowie, którzy ukończyli różnego rodzaju kursy, oraz lekarze medycyny, którzy po ukończeniu pięcioletniej specjalizacji z zakresu psychiatrii, położnictwa i ginekologii lub chorób wewnętrznych odbyli dwuletnią specjalizację seksuologiczną i zdali egzamin specjalizacyjny. Jedynie lekarz-seksuolog posiada możliwości farmakologicznego leczenia zaburzeń seksualnych. Jest uprawniony do badania somatycznego, zlecania badań laboratoryjnych i wystawiania recept (np. przepisywanie leków na potencję). Jeśli jest również kompetentnym psychoterapeutą, może wspomóc leczenie odpowiednią terapią. Psycholog-seksuolog może prowadzić leczenie zaburzeń seksualnych wyłącznie z użyciem metod niefarmakologicznych/niezabiegowych, a w przypadku diagnostyki nie może wykonać wszystkich badań i zmuszony jest odesłać pacjenta do lekarza-seksuologa. Zatem przed wizytą należy się zastanowić, czy potrzebujemy dobrego terapeuty, czy lekarza, który całościowo zajmie się naszym zdrowiem seksualnym.

4.Jak i gdzie go szukać?
Najlepiej w internecie. Dzięki odpowiednim stronom internetowym można dokonać sprawnej selekcji specjalisty – zasięgnąć opinii na temat danego lekarza, a nawet dobrać, sprawdzić dostępność terminu i umówić się na wizytę przez formularz internetowy m.in. na portalu znanylekarz.pl. Każdy lekarz posiada tam profil i zakładkę, w której zawarte są informacje o jego doświadczeniu i wykształceniu. Często pacjenci na forach internetowych dzielą się swoimi doświadczeniami ze współpracy z konkretnymi seksuologami. Osoby nieposiadające dostępu do internetu powinny zasięgnąć porady w swoim ośrodku zdrowia. Takie instytucje udzielają informacji i przekazują kontakty do różnych specjalistów.

5.Płeć specjalisty
Następnie zastanów się, czy chcesz rozmawiać o swoich problemach seksualnych z seksuologiem mężczyzną, czy kobietą. W tak delikatnych sprawach komfort psychiczny jest niezwykle ważny – przed lekarzem trzeba się otworzyć i zbudować więź, tak by dogłębnie poznał nasz problem i nam pomógł. Kobiety wybierają częściej lekarki niż lekarzy. Mężczyznom zwykle trudniej przyznać się przed kobietą ze swoich słabości (szczególnie gdy dotyczą sfery seksualnej), dlatego zazwyczaj udają się do specjalisty tej samej płci.

6.Koszty leczenia
NFZ nie refunduje leczenia seksuologicznego, tak więc za wizytę należy zapłacić z własnej kieszeni. Niektórzy przyjmujący na NFZ lekarze mają dodatkowe seksuologiczne wykształcenie (psychiatra, psycholog, ginekolog) i mogą doradzić w ramach bezpłatnej wizyty, jednak jest to raczej rzadkością. W Polsce 50-minutowa wizyta średnio kosztuje 100-120 zł. Po pierwszej rozmowie specjalista stwierdza, ilu sesji wymaga problem pacjenta. Zwykle można negocjować cenę – im więcej spotkań, tym taniej. Przychodząc z partnerką/partnerem cena wzrasta – do ok. 160-180 złotych. Brak dofinansowania ze strony państwa ma swój mały plus – zapisanie się do seksuologa nie wymaga skierowania.

7.Solo czy w parze?
Kiedy przyjść samemu, a kiedy z partnerem/partnerką? Zależy to przede wszystkim od naszej chęci i rodzaju problemu. Należy zastanowić się, czy dysfunkcja dotyczy tylko jednej osoby, czy źle jest obojgu. Jeśli to ostatnie, wspólna aktywność w rozwiązaniu problemu może przynieść relacji sporo korzyści. – Do seksuologa samemu można przyjść zawsze – mówi doktor Weronika Zaręba. – Po pierwszej wizycie i rozpoznaniu problemu to specjalista zdecyduje o tym, czy terapia powinna być indywidualna, czy w parze.

8.Wstydliwa wizyta
Jak pozbyć się wstydu przed pierwszą wizytą?
– Myślę, że istotne dla obniżenia niepokoju związanego z pierwszą wizytą może być fakt, że seksuologa obowiązuje tajemnica lekarska. Musimy być obiektywni, nie możemy krytykować zachowań pacjenta, musi on nam zaufać i być wobec nas szczery ze względu na trafną diagnostykę i dalszą pomoc. Bez tego specjalista może mieć mylny bądź niepełny obraz problemu. W związku z tym działanie terapeutyczne może nie przynieść oczekiwanych rezultatów – mówi Weronika Zaręba. – Pierwsze spotkanie wiąże się z rozeznaniem problemu i wstępną konsultacją. Czasem zdarza się, że wątpliwości zostają rozwiane podczas jednego spotkania i na tym etapie pomoc jest wystarczająca. Decyzja o konfrontacji z problemem zazwyczaj wymaga czasu i wiąże się z siłą wewnętrznej motywacji do leczenia. Niektórym zajmuje to tygodnie, innym lata, jednak przychodzi moment, gdy ponoszone straty psychologiczne, społeczne, czasami zdrowotne są na tyle duże, że nie ma wyjścia – musimy szukać pomocy u specjalisty.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *